Boş bir ev
Dağınık bir oda
Solmuş çiçekler
Kirli bir masa
Bir kadeh
Ve dipte çok az kalmış şarap
Biten gün
Yarım kalmışlar...
Dopdolu bir yalnızlık.
Yaşanamayanlar...
Farkına varmaksızın geçirilen yıllar
Ve bir daha asla gelmeyecek olanlar
Daha da acısı,
Yaşama sebebi kalmamış bir insan
Rüzgara karışan bir fısıltı ile gelen o ses:
Tamamdır,
Vakti itmam oldu...
H.Ş.D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder