18.07

Boş bir ev
Dağınık bir oda
Solmuş çiçekler
Kirli bir masa
Bir kadeh
Ve dipte çok az kalmış şarap
Biten gün
Yarım kalmışlar...
Dopdolu bir yalnızlık.
Yaşanamayanlar...
Farkına varmaksızın geçirilen yıllar
Ve bir daha asla gelmeyecek olanlar
Daha da acısı,
Yaşama sebebi kalmamış bir insan
Rüzgara karışan bir fısıltı ile gelen o ses:
Tamamdır,
Vakti itmam oldu...
     
           
                                                                                                                                              H.Ş.D

08.07

 

   Bak, gördün mü?
   Gün bitti yine
   Yine bardaktaki su;
   Düşlerdeki umut
   Cepteki harçlık
   Alıp verilen soluk...
   Hepsi yarım
   Kimisi hayal kırıklığı ile
   Kimisi kaygılarla
   Kimisi de yarınlara olan inancıyla
   Bu gecelik son kez gözlerini yumdular
   Yarın uyanıp  yarım kalanları tamamlamaları gerek
   Belki yine tamamlayamayacaklar.
   Tamamlıyormuş gibi yapacaklar
   İnsan olmak,
   Tam da böyle bir şey değil mi?
           
               Olmuyorsa da oluyormuş gibi yapmak...
                                   
                                                                                                                               H.Ş.D

29 Mart /17

Aşk nasıl bir şey?
Siz bunu nasil tarif edebilirsiniz?
Birinin sizde iz bırakması mi,
Yoksa sizi mahvedip gitmesi mi ?
Size bakıp gülen gözler
Bir başkasına bakıp gulebilir mi?
Size ithaf edilmiş sözler
Bir gün bir başkasına söylenebilir mi?
Ya sizin hayalleriniz ...
Onlar da bir gün bir başkasının gerçekleri olur mu?
İşte ben bütün bu göreceliklerin arasında
Bugunumun bittiğini fark etmeksizin yaşıyorum...
Beni yarınlara bağlayacak sebebimi kaybettim.
Yorgunum,umutsuzum
Bir hayli kırıklıklarda var

   (...)


                                                                                                                                       H.Ş.D

                                                     
                                                                                      

14.03

 


  
  Bugün özgürlük günümmüş
  Vazgeçemediğim her ne var ise;vazgeçmişim
  Unutamadığım her yükü  sırasıyla limanlarına bırakıp
  Geriye  bakmaksızın ;yad etmez olmuşum
  Hayati öneme sahip olan her ne ise arkada bırakmışım
  Yüklerimi son limana varmadan yolcu etmişim
  Başarısız olmuşum olamamışım;
  Kazanmisim kaybetmisim;ne önemi var ?
  Ben bugün yeniden doğmuşum

 
 
  
  

  

 

Arkadaş

    Arayıp sormuyorum diye kızgınsın, biliyorum .Belki de haklısın, beni vefasız bulabilirsin ama inan kalbimdesin. Elbette yeni arayışlara düştüm, yeni arkadaşlıklar edindim ,yeni hayat  hikayeleri, yeni mutluluklara şahit oldum. Mutlu oldum; mutsuz da oldum .Hayatıma devam ederken seni unutmuş değilim .Arada en ufak bir şeyde ;ya bunu o da yapardı o da böyle derdi ,diyorum içimden...Ben de bırakmış olduğun izlere ihanet etmedim...Sadece zaman ve mesafe bana bunu sundu (belki de ben ona sundum). Eskiden; mesafelerin ve  görüş ayrılıklarının insanları uzaklaştırmayacağına inanırdım; ama öyle değilmiş. Mesafeler insanları uzaklaştırırmış, ayrımlar yıpratırmış. Artık bir yabancı gibisin .Çok iyi tanıdığım(ve sevdiğim) bir yabancı.Şu saatten sonra senin için istediğim tek şey: Mutlu ve iyi olman. Benimle  konuşmaman beni yaralamaz. Bir gün kötü olduğunu duyarsam bu beni yaralar.

Kendine iyi bak ;)) Allah'a ısmarladık!   


                                                                                                                                          14.03

                                                                                                                                        

                                                                                                                                         H.Ş.D          

mucize

Yıllarca hep bir mucize aradım. Hiç bıkmadan bir gün o mucizenin beni bulacağına inandım. Sorarsanız  nasıl bir şey bu? İnanın ben de bilmiyorum. Sanırım eve dönüş gibi bir şey bu. Huzurlu ama kaygılı da. Eve dönmeyi tamamlayabilirseniz mucizenizi gerçekleştirdiniz demektir. Tabii tamamlayamamakta var. Kayıplar var... var. Her şey var. Tüm bu risklere rağmen bende kendi mucizemi gerçekleştirmek için yola koyuldum. Başıma ne geleceğini bilmediğim bir yolculuktu bu (...)

19.01/ Halet-i ruhiye

       Vakit, beni ben yapan hayatıma giren bütün kişilere teşekkür etmem gerektiğini söylüyor.
Doğrusu haklı da. Genç olmama bakmayın, çok ayrılık çok veda yaşadım ...Her uğurladığım kişiye, bana tek tek el sallamayı ve Allah'a ısmarladık demeyi öğreten zaman; yine bir vedanın eşiğinde olduğumu fısıldıyor. Sanırım yine ''eyvallah!'' demem gerek...